Echo Pożegnań
W pustych progach dźwięczy nasze pożegnanie,
Jak cień, co długo wraca — twarde pożegnanie.
Echo płynie dalej, zanurzone w milczenie,
I wypełnia próżnię, zostawiając tylko milczenie.
Powtarza się jeszcze twój ostatni, łamiący głos,
Jak gdyby świat pytał go, skąd ten łagodny głos.
Minuty chowają się za stosem dawnego czasu,
A przyszłość słucha w milczeniu echa tamtego czasu.
Share This
Latest Poem
La Guerre et ses Échos
17 Oct 2026
Der Glaube
15 Oct 2026
A Ira Que Queima
12 Oct 2026
Гений: Искра в Ночи
05 Oct 2026
Lojalność
02 Oct 2026
Generationen im Wandel
28 Sep 2026
L'Exil d'un Âme
26 Sep 2026
Le Foglie d'Autunno
24 Sep 2026
Die Suche nach Sinn
24 Sep 2026