Samotność
Siadam przy oknie i mówię ciszy: jestem sam.
Miasto śpi, a we mnie dźwięczy echo: jestem sam.
Nie szukam słów, bo ich ciężar tu nie ma sensu — jestem sam.
Samotność nie krzyczy; uczy mnie słuchać, że jestem sam.
W tej prostocie odnajduję drogę, która wiedzie do mnie — jestem sam.
Może w byciu samym nauczę się znów kochać siebie — jestem sam.