Zapach starych książek
Zapach starych książek — miód dla myśli, wiara,
wśród kart pożółkłych tańczy czas i pamięć stara.
Szept słów wyszytych w brzegach, atramentowy kram,
każda strona szepcze: "czytaj mnie jeszcze sam".
W zapachu książek drzemie wiek, zapomniany dom,
gdzie każda pieśń i pamięć śpią pod cieniem tom.
I zamykam oczy, czuję liści złoty próg,
powraca mi opowieść, stary, bezpieczny próg.